De ziekte van Osgood-Schlatter, ook wel bekend als een 'Schlatterknie', is een overbelastingsblessure die ontstaat bij de aanhechting van de knieschijfpees aan het scheenbeen. Deze aandoening komt vooral voor bij opgroeiende jongeren en wordt vaak veroorzaakt door herhaalde belasting tijdens sport en fysieke activiteit. In de meeste gevallen geneest een Schlatterknie vanzelf, maar het herstel kan enige tijd duren. In dit artikel bespreken we de oorzaken, veelvoorkomende symptomen, behandeling, oefeningen en hoe je het kniegewricht kunt intapen om de pijn te verlichten.
De ziekte van Osgood-Schlatter treft voornamelijk kinderen en jongeren tussen de 8 en 15 jaar, in de periode waarin het skelet snel groeit. Zowel jongens als meisjes kunnen ermee te maken krijgen, al komt het iets vaker voor bij jongens. Het risico neemt toe bij sporten die veel springen, rennen of snelle wendingen vereisen – zoals voetbal, zaalhockey, gymnastiek en atletiek.
De symptomen van een Schlatterknie ontwikkelen zich vaak geleidelijk en worden vooral merkbaar tijdens lichamelijke activiteit. Het meest voorkomende teken is een zeurende of scherpe pijn net onder de knieschijf, die verergert bij belasting zoals rennen, springen of hurken. In veel gevallen ontstaat er zwelling of een voelbare knobbel bij de aanhechting van de pees aan het scheenbeen, die gevoelig kan zijn bij aanraking. De pijn kan ook optreden bij het traplopen of na langere periodes van activiteit, en het gebied kan stijf of gevoelig aanvoelen, zelfs in rust. Al deze klachten samen kunnen ertoe leiden dat het kind minder graag wil sporten of bewegen, vooral als de pijn niet wordt behandeld.
De belangrijkste behandeling bij de ziekte van Osgood-Schlatter is het verminderen van de belasting op de knie totdat de ontsteking is verdwenen. Dit betekent vaak dat je tijdelijk moet stoppen met intensieve trainingen of sportactiviteiten. Het doel is om het lichaam te laten herstellen zonder volledig af te zien van beweging. De volgende hulpmiddelen kunnen ondersteuning bieden:
Oefeningen zijn belangrijk om de bovenbeenspieren (vooral de quadriceps) en de kuitspieren te versterken, zodat de belasting op de knie vermindert. De training moet in overleg met een fysiotherapeut plaatsvinden. De belasting dient geleidelijk te worden opgebouwd en de oefeningen mogen geen pijn veroorzaken. Isometrische oefeningen en lichte krachttraining zijn vaak een goed beginpunt.
Rekoefeningen bij de ziekte van Osgood-Schlatter richten zich op het soepel maken van de voor- en achterkant van de bovenbenen en de kuiten.
De rekoefeningen moeten als een milde spanning aanvoelen en mogen geen pijn doen. Voer ze dagelijks uit, vooral na fysieke activiteit of als onderdeel van je revalidatieprogramma.
Taping bij de ziekte van Osgood-Schlatter gebeurt door een strook tape horizontaal net onder de knieschijf te plaatsen, eventueel aangevuld met een diagonale tape voor extra ondersteuning. Hier lees je hoe je dit doet:
Voor het beste resultaat kun je taping combineren met een Schlatterband of een kniebeschermer. Er zijn veel instructievideo’s online te vinden die stap voor stap uitleggen hoe je correct tape aanbrengt – zoek bijvoorbeeld op "taping Osgood-Schlatter video" om een duidelijke gids te vinden.
Lees meer over veelvoorkomende oorzaken van knieproblemen.
Lees ook meer artikelen over verschillende klachten die voeten, benen en het lichaam kunnen treffen.