Ja, je kunt schimmelnagels op je vingers krijgen, maar het komt vaker voor op teennagels. Schimmelnagels veroorzaken verkleuring, verdikking en broosheid en verspreiden zich gemakkelijk in vochtige omgevingen zoals douches en zwembaden.
Behandel nagelschimmel met antischimmel nagellak door de aangetaste nagel dagelijks of volgens voorschrift te lakken. Het voordeel van antischimmel nagellak is dat het eenvoudig aan te brengen is en dat je het zelf thuis kunt doen. Het nadeel is dat het lang kan duren voordat je een goed resultaat ziet.
Bijwerkingen zijn zeer zeldzaam, maar sommige mensen kunnen enige irritatie of roodheid rond de nagel ervaren.
Bij vergevorderde schimmelnagels is het raadzaam om een arts te raadplegen als de klachten niet verdwijnen ondanks droge, schone voeten en behandeling met vrij verkrijgbare medicatie. Zoek ook medische hulp als meerdere nagels zijn aangetast of als een kind jonger dan tien jaar mogelijk schimmelnagels heeft.
Behandel nagelschimmel bij een medische pedicure die de nagel en de nagelschimmel behandelt. Ze beginnen vaak met het vijlen van de aangetaste delen van de nagel zoveel mogelijk weg. Dit is om zoveel mogelijk van het aangetaste deel te verwijderen. Daarna behandelen ze de nagel met de methode die ze het meest geschikt vinden.
Het behandelen van nagelschimmel met laser is een nieuwe behandelmethode waarbij de laser wordt gebruikt om de schimmelinfectie in de nagel te doden. De behandeling is meestal snel en pijnloos, maar kan duur zijn en de beschikbaarheid varieert.
De laser dringt door in de nagel en doodt de schimmelcellen in de nagel. Laser kan verschillende spectrums hebben, en voor nagelschimmel wordt meestal een 1064 nm Nd-laser gebruikt. Deze laser werkt op een golflengte van 1064 nanometer en dringt diep door in de nagel om de schimmelcellen door middel van warmte te doden.
Behandel nagelschimmel met azijn door de nagel in azijn te dopen. Azijnzuur is een antibacteriële vloeistof en als zodanig heeft het een effect op bacteriën zoals die welke nagelschimmel veroorzaken. Dit is een oud huismiddeltje waarvan wordt gezegd dat het goed werkt, maar er zijn geen studies die aantonen dat het werkt.
Veel voorkomende symptomen van nagelschimmel zijn verkleuring (vaak geel of wit), verdikking van de nagel, broosheid en een ongelijk nageloppervlak. Er kan ook een onaangename geur optreden.
Het kan moeilijk zijn om zelf te bepalen of je nagelschimmel hebt, en daarom wordt een diagnose door een arts aanbevolen voordat je met de behandeling begint. Omdat nagelschimmel lang nodig heeft om zich te ontwikkelen en in het begin volledig pijnloos is, kunnen de symptomen moeilijk te herkennen zijn.
De symptomen kunnen ook variëren afhankelijk van het type schimmel dat je nagel heeft geïnfecteerd. De meest voorkomende soort huidschimmel zijn dermatofyten, die ongeveer 90% van alle schimmelinfecties van de nagels veroorzaken. De duidelijkste tekenen van een infectie zijn meestal een kleine witte of gele vlek onder de rand van de nagel. Wanneer de schimmel zich verder verspreidt, worden de symptomen dikker en brozer nagels. Het is ook gebruikelijk dat de nagel verkleurt, vervormt en zijn glans verliest. De geïnfecteerde nagel heeft ook de neiging om zacht te worden en af te brokkelen.
Als de nagelschimmel verergert, kan de nagel volledig loskomen van het nagelbed, en deze aandoening kan zeer pijnlijk zijn en uiteindelijk betekenen dat de nagel helemaal uitvalt. Als een schimmelinfectie onbehandeld blijft, kan deze zich verspreiden naar andere tenen of andere mensen besmetten.
Complicaties bij vergevorderde nagelschimmel omvatten dikke nagels, pijn en een verzwakt immuunsysteem. Tot de complicaties behoren onder andere:
Verdikking en verkleuring: De nagel kan sterk verdikt, verkleurd en broos worden, waardoor deze vatbaarder wordt voor breken of splijten. De nagel kan ook vervormen, wat kan leiden tot pijn en ongemak door druk van schoenen of andere externe factoren.
Nagelpijn: De geïnfecteerde nagel kan aanzienlijke pijn en ongemak veroorzaken, vooral bij lopen of langdurig staan.
Ontsteking en zwelling: De huid rond de geïnfecteerde nagel kan ontstoken en gezwollen raken, wat het ongemak vergroot.
De schimmelinfectie kan zich verspreiden naar andere nagels en naar de huid. Als de nagelschimmel zich naar de huid verspreidt (tinea pedis of voetschimmel), kan dit jeuk, roodheid, barsten en zweren veroorzaken.
Vergevorderde nagelschimmel kan zowel het lopen als de balans beïnvloeden, wat kan leiden tot loopmoeilijkheden en een verhoogd risico op vallen. Bovendien kunnen dikke en vervormde nagels het moeilijk maken om comfortabel schoenen te dragen, wat dagelijkse activiteiten kan beperken.
Diabetes: Mensen met diabetes hebben een verhoogd risico op complicaties door nagelschimmel vanwege verminderde bloedcirculatie en een verzwakt immuunsysteem, wat kan leiden tot ernstige voetinfecties en zweren.
Immuunsuppressie: Mensen met een verzwakt immuunsysteem (bijv. door HIV, kankerbehandeling of immunosuppressieve medicijnen) hebben een hoger risico op verspreiding en moeilijkere behandeling van nagelschimmel.
Nagelschimmel krijg je door direct contact met schimmelgeïnfecteerde oppervlakken, een verzwakt immuunsysteem, vochtige en warme omgevingen en verwondingen aan de nagel. Het begint vaak als voetschimmel die zich naar de nagel verspreidt.
Strakke schoenen: Schoenen die op de tenen drukken, kunnen schade veroorzaken en een vochtige omgeving creëren, wat de groei van schimmel bevordert.
Op blote voeten in openbare ruimtes: Op blote voeten lopen in douches, sportscholen, zwembaden en kleedkamers kan het risico verhogen om in contact te komen met schimmelsporen.
Persoonlijke spullen delen: Het delen van nagelknippers, handdoeken of schoenen met iemand die nagelschimmel heeft, kan de infectie verspreiden.
Het dragen van strakke schoenen en sokken die niet ademen, of het hebben van de voeten in vochtige omgevingen zoals openbare douches en kleedkamers, kan het risico op schimmelinfecties verhogen.
Slechte voethygiëne kan een gunstige omgeving creëren voor de groei van schimmel, omdat nagelschimmel gedijt in vochtige omgevingen.
Verwondingen aan de nagel zijn een veelvoorkomende oorzaak van nagelschimmel. Beschadigingen of trauma's aan de nagel kunnen de beschermende barrière doorbreken en de nagel gevoeliger maken voor infecties.
Soms kan er een genetische aanleg zijn om nagelschimmel te ontwikkelen. Als naaste familieleden nagelschimmel hebben gehad, kan het risico groter zijn.
Om het risico op nagelschimmel te verminderen, is het belangrijk om de voeten droog en schoon te houden, ademende sokken en schoenen te dragen, te voorkomen dat je op blote voeten in openbare ruimtes loopt en geen persoonlijke verzorgingsproducten te delen. Bij vermoeden van nagelschimmel is het goed om een arts te raadplegen voor diagnose en behandeling.
De diagnose van nagelschimmel wordt meestal gesteld door klinische beoordeling en laboratoriumtesten zoals mycologische kweek of PCR als je naar een arts gaat. Bij een medische pedicure kun je eenvoudigere tests laten uitvoeren die aangeven of je een gewone vorm van nagelschimmel hebt of niet.
Nagelknip: Een monster van de geïnfecteerde nagel wordt genomen door een stukje van de nagel af te knippen. Dit monster wordt gebruikt voor laboratoriumanalyse.
Nagelschraapsel: Soms kan de arts wat materiaal onder de nagel vandaan schrapen om een beter monster van de schimmel te krijgen.
Er zijn verschillende manieren om testmateriaal in een laboratorium te analyseren. Hier beschrijven we drie verschillende manieren om nagelschimmel te analyseren.
Directe microscopie:
De schimmelpartikels van het monster worden direct onder een microscoop onderzocht om te zoeken naar tekenen van schimmelinfectie.
Kweek:
Het monster wordt in een voedingsoplossing geplaatst die de groei van schimmel bevordert. Dit kan enkele weken duren, maar helpt bij het identificeren van het exacte type schimmel dat de infectie veroorzaakt.
PCR-test (Polymerase Chain Reaction):
Een meer geavanceerde methode waarbij het DNA van de schimmel wordt vermeerderd en geïdentificeerd. Deze test is sneller en nauwkeuriger dan kweek, maar wordt niet altijd gebruikt vanwege kosten en beschikbaarheid.
Nagelschimmel kan zowel de vingers als de teennagels aantasten, maar er zijn verschillen in hoe de infectie zich voordoet en wordt behandeld tussen de twee. Hier zijn enkele van de belangrijkste verschillen:
Teennagels:
Nagelschimmel komt veel vaker voor op teennagels dan op vingernagels. Dit komt doordat de tenen vaak in een donkere, warme en vochtige omgeving in schoenen zitten, wat de groei van schimmel bevordert.
Vingernagels:
Infecties op vingernagels zijn minder vaak voorkomend omdat de vingers meestal meer blootgesteld zijn aan lucht en licht, wat het moeilijker maakt voor de schimmel om te gedijen.
Teennagels:
Veelvoorkomende oorzaken zijn het dragen van strakke schoenen, slechte voethygiëne en op blote voeten lopen in openbare douches en kleedkamers. Verwondingen aan teennagels, bijvoorbeeld door strakke schoenen of sportactiviteiten, vergroten ook het risico.
Vingernagels:
Vingernagels kunnen geïnfecteerd raken door direct contact met de schimmel, vaak door aanraking van geïnfecteerde voorwerpen of door overdracht van teennagels. Vochtige werkomgevingen, zoals bij frequent handen wassen of het omgaan met water, kunnen ook het risico vergroten.
Teennagels:
Veelvoorkomende symptomen zijn verkleuring (geel, bruin of wit), verdikking, broosheid en loslaten van de nagel van het nagelbed. Teennagels kunnen ook vervormd en pijnlijk worden.
Vingernagels:
De symptomen zijn vergelijkbaar met die van teennagels, maar kunnen vaak zichtbaarder en cosmetisch storender zijn. Verkleuring en broosheid zijn veelvoorkomend, maar vingernagels hebben de neiging minder verdikt te zijn dan teennagels.
Teennagels:
Behandeling van teennagels kan uitdagender zijn en langer duren, vaak tot 12 maanden of meer, afhankelijk van de groeisnelheid van de nagel. Veelvoorkomende behandelingen zijn onder andere topische middelen, orale antischimmelmedicijnen en lasertherapie.
Vingernagels:
Behandeling van vingernagels kan iets sneller zijn omdat ze sneller groeien dan teennagels. Ook hier worden topische middelen en orale antischimmelmedicijnen gebruikt, maar de behandeltijd kan korter zijn, vaak rond de 6 maanden.
Teennagels:
Vanwege de langzamere groei en de moeilijkheid om het gebied droog en geventileerd te houden, zijn teennagels vatbaarder voor herinfectie of het duurt langer om volledig te herstellen.
Vingernagels:
Vingernagels hebben een betere prognose voor snellere genezing en minder risico op terugkerende infectie, mits goede hygiëne en preventieve maatregelen worden gevolgd.
Nagelschimmel op vingers en tenen wordt vaak veroorzaakt door dezelfde soorten schimmels, maar er zijn verschillen in prevalentie en specifieke soorten die de respectieve gebieden vaker infecteren. Dermatofyten zoals Trichophyton rubrum komen het meest voor op teennagels, terwijl gistschimmels zoals Candida vaker vingernagels infecteren.